پنج شنبه, 23 آذر 1396

header-final-edited

کسب موفقیت عضو هیات علمی گروه مهندسی شیمی دانشگاه در زمینه نانو

محققان دانشگاه مهندسی فناوری‌های نوین قوچان به همراه دانشگاه فردوسی مشهد موفق شدند با بهره‌گیری از فناوری نانو، ماده‌ای را توسعه دهند که با استفاده از نور خورشید، آلاینده‌های خطرناک دارویی را به‌صورت کامل و مؤثر از آب حذف می‌کند. این طرح در قالب یک پژوهش پسادکترا و در مقیاس آزمایشگاهی صورت پذیرفته است.

 

همزمان با رشد جمعیت و توسعه صنایع مختلف، آلودگی آب تبدیل به یکی از اساسی‌ترین مشکلات جهان شده است. در سال‌های اخیر، به دلیل کاربرد روزافزون این ترکیبات در صنایع مختلف و دارا بودن اثرات نامطلوب زیست‌محیطی، حذف آن‌ها از فاضلاب‌های صنعتی مورد توجه قرار گرفته است. اغلب روش‌های تصفیه‌ی آب، شامل انتقال گونه‌ی آلاینده از یک ‌فاز به فاز دیگر یا از منبع به سیستم‌های تصفیه است. هرچند ممکن است انتقال آلاینده‌ها از محیط‌زیست به‌صورت مؤثری انجام گیرد، اما به‌منظور حذف کامل آلاینده‌ها، تصفیه‌ی نهایی ضرورت خواهد داشت.
دکتر طاهره روحانی بسطامی ضمن معرفی ترکیبات دارویی به‌عنوان یکی از پرمخاطره‌ترین آلاینده‌های زیست‌محیطی، در رابطه با تلاش‌های صورت گرفته در طرح حاضر گفت: «وجود داروها در محیط‌زیست و افزایش پیوسته‌ی آن‌ها نگرانی جهانی را برانگیخته است. اکثر داروها به‌خصوص داروهای پرمصرف به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بدون تغییر متابولیسم به فاضلاب‌های شهری وارد می‌شوند و بعضی از داروها به دلیل نیم‌عمر طولانی، در محیط‌زیست تجمع می‌یابند. در طرح حاضر تلاش شده است با سنتز یک نانوذره مغناطیسی کامپوزیتی، آلاینده‌های دارویی و به‌طور مشخص داروی مسکن ایبوپروفن را با استفاده از نانوذره مذکور و نور خورشید از محیط آبی حذف شود.
این محقق در ادامه افزود: «استفاده از این نانوفتوکاتالیست موجب تصفیه‌ی کامل آلاینده‌های دارویی می‌شود، به‌نحوی‌که نیازی به مراحل تصفیه‌ی ثانویه نخواهد بود. همچنین از نور خورشید به‌عنوان یک منبع انرژی ارزان و در دسترس استفاده شده است.»
یکی از مشکلات در تصفیه‌ی پساب‌ها جداسازی نانوساختارها بعد از فرایند تصفیه است. اما نانوذره کامپوزیتی سنتز شده دارای خاصیت سوپر پارامغناطیس است که این موضوع باعث می‌شود پس از عملیات تصفیه بتوان به‌آسانی نانوذرات را با استفاده از میدان مغناطیسی خارجی از آب تصفیه شده جداسازی نمود و مجدد مورد استفاده قرار داد.
روحانی بسطامی مراحل انجام این پژوهش را این‌گونه توضیح داد: «در این طرح، ابتدا نانوذرات مغناطیسی γ-Fe2O3/SrCO3 سنتز شد. سپس سطح این نانوذرات فتوکاتالیستی با ماده‌ی پلی اکسومتالات پوشش دهی شد. در ادامه آزمون‌های مشخصه یابی بر روی نانوذرات سنتز شده انجام گرفت. در مرحله‌ی بعد، چیدمان آزمایشگاهی با مدل دوغابی در معرض نور خورشید تهیه شد و درنهایت عملکرد نانوذرات سنتز شده در حذف آلاینده‌ی دارویی ایبوپروفن از محیط آبی مورد ارزیابی قرار گرفت.»
نتایج آزمون‌های انجام‌شده بیانگر این مطلب است که بیشترین میزان تخریب در حضور هیدروژن پراکسید صورت می‌گیرد. این در حالی است که ترکیب ایزوپروپانول و بی‌کربنات سدیم موجب کاهش سرعت فرایند تخریب ایبوپروفن می‌گردد.
دکتر طاهره روحانی بسطامی-عضو هیأت علمی دانشگاه مهندسی فناوری‌های نوین قوچان- و دکتر علی احمد پور- عضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد- در انجام این تحقیقات همکاری داشته‌اند. نتایج این کار در مجله‌ی Environmental Science and Pollution Research با ضریب تأثیر 2/76 (جلد 23، شماره‌ی 9، سال 2016، صفحات 8849 تا 8860) چاپ شده است.

 

خبرنامه :

با پیوستن به خبرنامه اطمینان حاصل نمایید که خبر های جدید دانشگاه را از دست نمی دهید.

راه های تماس با ما :

 

     آدرس : خراسان رضوی - قوچان - کیلومتر ۵ جاده قوچان مشهد

    کد پستی : 67335-94771

     تلفن : شماره داخلی+ 05147017

    فکس :  47343001-051

    ایمیل : info@qiet.ac.ir