سپیدیِ امروز، نویدِ فردایی روشن؛ دانشگاه صنعتی قوچان در آستانه‌ی زمستان، لبخندِ امید را به نمایش گذاشت

برفِ صبحگاهان، چون خطی روشن بر دفترِ دانشگاه کشیده شد؛ هر شاخه درخت به نغمه‌ای از سکوت پاسخ داد و هر مسیر، چون رودی سپید، به سوی افقِ تازه روان گشت. نورِ کم‌رمقِ پاییز در آغوشِ این سپیدی آرام گرفت و لحظه‌ها را به قاب‌هایی از آرامش بدل ساخت.

 گام‌ها در فضای سفید دانشگاه، قصه‌ای از امید زمزمه می‌کردند؛ انگار هر دانه‌ی برف پیامی از فردایی روشن می‌آورد، نویدِ روزهایی که در آن دانش و تلاش، چون جوانه‌هایی تابناک، از زیرِ این پوششِ سپید سربرمی‌آورند. نسیمِ سردِ صبح، نه تنها هوا را تازه کرد، که دل‌ها را نیز به چشم‌اندازی روشن دعوت نمود.

 دوربینِ ما این سکوتِ شاعرانه را ثبت کرد تا نشان دهد چگونه طبیعت، در ساده‌ترین جلوه‌اش، به ما یادآوری می‌کند که هر پایان، آغازی دیگر است؛ هر برگِ ریخته، زمینه‌ای برای رویشِ دوباره می‌سازد و هر برف، پرده‌ای است که صحنه‌ای نو برای ما می‌گشاید. در ادامه شاهد تصاویر زیبا از فضای دانشگاه در صبح برفی یکشنبه ۳۰ آذرماه خواهیم بود.